AKORDEON 

   Instrument z grupy dętych języczkowych. Jest zbudowany z 2 przegród z wiatrownicami połączonych miechem. W zależności od typu akordeonu posiada on dwie klawiatury: klawiszową lub guzikową dla prawej ręki i 1-2 klawiatury guzikowe dla lewej ręki. Nad klawiaturami umieszczone są przełączniki rejestrowe służące do zmian barwy dźwięku. Powietrze tłoczone lub ssane za pomocą miecha wprowadza w drgania metalowe blaszki (stroiki), powodując wydobycie dźwięków o odpowiedniej wysokości, barwie i głośności.

   Akordeon pochodzi od harmonii ręcznej - instrumentu powstałego w XIX wieku, występującego pod różnymi nazwami np. bandoneon, concertina i in. Ciągłe udoskonalanie tych instrumentów doprowadziło do skonstruowania współczesnej odmiany akordeonu o dużych możliwościach wykonawczych. Już w początkach XX wieku akordeon zdobył niezwykłą popularność w muzyce tanecznej i ludowej. Duże zainteresowanie instrumentem wykazali również muzycy i kompozytorzy z kręgu muzyki poważnej, wprowadzając go na estrady koncertowe całego świata. Niekiedy spotykamy akordeon w muzyce jazzowej.

   Akordeon doczekał się własnej literatury muzycznej, na którą składają się transkrypcje muzyki dawnej (głównie organowej) oraz liczne kompozycje napisane specjalnie na ten instrument. Obecnie klasy akordeonu posiadają wszystkie polskie szkoły i akademie muzyczne, a także większość ośrodków zagranicznych.

opracowanie: mgr Władysław Chwin

więcej informacji: (1) (2)